Bir Zamanlar

Issız  diyarlarda
Yalınkat bir sevdayla yoğrulan
Kimsesiz çocuklar gibiydim
Ala geyikler kaçışırken
Dağların yamaçlarında
Görkemli ırmak akarken
Karşımda dururcasına
İzlerken onları birer birer
Kendi dünyamı bulurdum bir an
Hangi günüm acılarla yoğrulmadı ki
Hangi gün içten gülebildim ki evrene
Ama ben yine de sindirebildim içime
 
Bilal  Aksoy
Güz 1981/Elazığ